Entry: Welkom in de wondere wereld van de Haarlemse gemeenteraadspolitiek... 21.12.03



Verontwaardigd achtergrondartikel in het Haarlems Dagblad van zaterdag 20 december, aangaande het feit dat de gemeenteraad niet de extra saneringskosten Appelaarcomplex aan de kaak stelde.  Niet door de minste geschreven, ik heb altijd genoten van de goed onderbouwde, pittige stukjes die ze vroeger veel vaker schreef.


Toch verraadt het artikel dit keer, dat redactiechef Janette Luichies het dossier “Appelaar” de laatste tijd niet meer op de voet gevolgd heeft, dan wel dat de Rekenkamercommissie in het uitdragen van haar missie nog zendelingenwerk te verrichten heeft. Alhoewel, er is toch een persbericht uitgegaan, en burgemeester Pop heeft 12 november nog wel gesteld: “...Wat nu vooral belangrijk is, is dat de raad zijn rol als controleur van het uit te voeren beleid goed invult. De rekenkamer is hiervoor het instrument bij uitstek. De goede start die de rekenkamer gemaakt heeft laat zien, dat deze rol van de raad van zeer veel betekenis is. In dit kader past ook het aangekondigde onderzoek van de rekenkamer naar de drie grotere bouwprojecten. Voor de projecten waarmee wij nog moeten starten kunnen de resultaten van dit onderzoek van nut zijn. ...” Veel meer kan je niet doen.


De Rekenkamercommissie, een belangrijk controlerend instrument in handen van de Gemeenteraad, heeft nota bene in alle openheid twee maanden geleden aan het college van B&W meegedeeld betreffende onder andere de Appelaar een onderzoek naar al díe aspecten te zullen starten, die in tijd vóór het afsluiten van het contract hebben gelegen. Al die vragen die Luichies in haar artikel stelt, komen daarbij  hoogstwaarschijnlijk aan bod. Het is immers ingewikkelde materie, waarbij de gemeenteraad haar verantwoordelijkheid tegenover de Haarlemse burger beter opneemt door de Rekenkamercommissie een diepgaand onderzoek te doen verrichten, dan door mee te huilen met de wolven in het bos.


Ik kan me vaag herinneren dat Janette Luichies en Monique van Hoogstraten in een gezamenlijk artikel de vloer aanveegden met de opstelling van de raad inzake de toenmalige chaos rond het RIO en de Sociale Dienst. “Raad, kom met feiten, data, correspondentie, voordat je ach en wee roept” was toen de terechte strekking van het voorpagina-artikel. Voor de Appelaar komt er nu zo’n onderzoek, onder regie van de onafhankelijke Rekenkamercommissie,  en prompt schrijft het HD dat het schande is dat de raad géén ach en wee roept. Makkelijk hoor. Waar zijn toch die journalisten van weleer, journalisten met olifantengeheugens? Bestaan ze nog? Of moeten we dan bij de kwaliteitskranten zijn?


O ja, over de beslotenheid. Dat is voor mij ook niet helemaal te doorgronden. Ik schat dat in twee derde van de gevallen beslotenheid geen enkel doel dient, en ik ben daarom van mening, dat alle notulen van besloten vergaderingen eigenlijk standaard in de commissie Algemene Bestuurszaken moeten worden behandeld, om vast te stellen of geheimhouding nog wel nodig is. Want op dat punt heeft Luichies helemaal gelijk: dit college heeft, juist onder druk van D66, beloofd om open  met de Haarlemse bevolking te communiceren, en in die belofte komt duidelijk de klad. Het hoeft niet zo te zijn dat de media keer op keer met  WOB (Wet Openbaarheid Bestuur) procedures hoeven te schermen. Goed dat zij daar de vinger op legt.


 

   0 comments

Leave a Comment:

Name


Homepage (optional)


Comments