<< October 2004 >>
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
 01 02
03 04 05 06 07 08 09
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31

   
elke 10 min
CV van Fedde Reeskamp

2002-2006
D66-Raadslid gemeente Haarlem
Portefeuille:
Rekenkamercommissie
Stadsreiniging
Verkeer & Vervoer
Onderhoud Openbare Ruimte
Financiën
Personeel & Organisatie

2002
Campagnecoördinator GR-verkiezingen

1999-2001
D66-Klankbordgroep Stadsontwikkeling & Beheer

1991-heden
Lid D66

Naast mijn raadslidmaatschap ben ik architect.
Landelijk en lokaal heb ik altijd gestemd, meestal groenig, vanaf begin jaren '80 natuurlijk altijd D66.

Waarom D66? Om eerlijk te zeggen: het kriebelt me wel eens dat D66 nog maar een handvol zetels telt. Maar ja... De SP en GroenLinks zijn me te dogmatisch, te gelovig. Het CDA juist weer te veel van de kool en de geit. VVD en PvdA: uitstekende volkspartijen die echter beide missen wat D66 als enige partij wél heeft: een soort niet aflatende maatschappelijke nieuwsgierigheid, durf tot onafhankelijk denken, het vermogen om te twijfelen.

Dat laatste is electoraal niet altijd een pre. Maar ook dat vind ik nu juist zo aardig, D66-ers liggen daar niet zo wakker van. Door de inhoudelijke kwaliteit van de volksvertegenwoordigers tellen onze zetels vaak voor twee, als het om invloed gaat. Mijn grootste politieke wens lijkt heel eenvoudig te vervullen, maar is dat niet: het betreft de naam D66. Met onze naam zitten we de inhoud in de weg. Daar moeten we dus van af. Gewoon Democraten.

Voor wat betreft Haarlem: onze stad zit ambtelijk te ruim in het pak. Iedereen is van goede wil, maar door het aantal ambtenaren zijn er teveel afstemmingsverliezen. Tegelijkertijd: alleen met voorzichtig beleid kan dat aantal worden teruggebracht, anders raakt onze stad in een slip waar we niet uitkomen.
ALs dat eenmaal gebeurd is, dan komen er miljoenen euro's vrij, geld dat in voor Haarlemmers zichtbare dingen besteed kan worden. Wat die zaken zijn, is voor iedereen zonneklaar.

Oh ja, ik ben van bouwjaar 1959. In de Jordaan geboren, via Amstelveen, Heemskerk, Bussum, Delft, Haïfa, Delft, Amsterdam, Zutphen, Londen (Hainault, Golders Green, Barnes) in 1990 in Haarlem neergestreken. In Haarlem in de Vijfhoek gewoond, op Het Korte Spaarne, en nu in de Zuiderhout.
Voor mij is Haarlem onbetwist één van de plezierigste plaatsen om te leven.
raadsleden wethouder maarten divendal jaap pop berny martini pieter barnhoorn ruud grondel jur visser mimi rietdijk oktay özcan jan nieuwenburg hans klaassen paul marselje jonck verhagen wim catsman ria keesstra-tiggelman marja funnekotter-noordam martin hagen chris van velzen jan pieter van vulpen lia blesgraaf-belterman stan kaatee katee arjen overbeek marianne zoon pieter elbers hilde van der molen jetske cnossen wietse van dijk marco bij de vaate paul moltmaker frans willem lantink ali oass tahsin onur mustafa öcal mirjam rasoelbaks teus vreugdehil cornelie raeven willem seelen marie therese meijs anita de jong ada walters rineke mesman lukas mulder motie van wantrouwen interpellatie cda groenlinks stadspartij leefbaar haarlem lijst de vries lijst raeven democraten haarlem partij van de arbeid vvd cornelis mooij hans berkhout jan ruben jan vegter mkb haarlem industriekring haarlem kamer van koophandel centrummanagement eye-opener ubbo van der blom joost van eijsden gisele ideler jelle meijdam cornelis mooij sp? patrick poelman louise van zetten sjoukje reeskamp libben reeskamp fons hoenderdos wouter stigter guus sprokkereef wim van seggelen ben nijman grondbedrijf arnout heemskerk frans van den berg richard hoving richard voorneman klaas meijer marco visser glenn mellonius dineke lentz bart witmond hélène steenhoff margo rol vinco prizmic peter schouten martin de vries erik haverkorn tiny van hoeyen jaap moerman menno herstel casper van boltaringen marleen barth martijn de rijk jan gorgels wijkraad wijkraden dualisme gestapo dik hulsebos henk sloos boudewijn bach chris brunner verover henny jellema pieter karsdorp rike ruiter van kooten knipper hannenberg de bruin brons onthulling gedenkteken inspectie openbare orde en veiligheid ioov rob dumont reptielenopvang veerplas hfc stadion fietsersbond fb jan de ridder marijke lodeweegs wijkradenbinnenstad cami moskee minaret selimiye zomerzone spoorzone joost van eijsden marco visser
If you want to be updated on this weblog Enter your email here:



rss feed



18.10.04
Schoonmaakactie Binnenstad (zie ook "de Mug")

Precies een week geleden ontving de fractie een ingezonden brief van de Wijkraad Binnenstad, waarvan D66-lid Henny Jellema bestuurslid is. Korte inhoud van de brief: hulde aan de grote gemeentelijke wijkschoonmaakactie (onkruid graffiti en zwerfvuil) maar alles is nu al weer net zo smerig.
Reeds enige tijd hanteert Haarlem een beleid waarbij in plaats van uitgesmeerd over een jaar over de hele stad, nu juist wijk voor wijk in één handeling wordt schoongemaakt. Zwerfvuil, graffiti, verstopte straatkolken, onkruid, in een paar weken tijd wordt het met man en macht opgeruimd, en dan met de hele karavaan door naar de volgende wijk. Het ook door D66 geapprecieerde idee is dat er dan in ieder geval één moment per jaar is dat de wijkbewoners de mensen van de stadsreiniging zichtbaar aan het werk zien, dat de wijk na afloop in ieder geval een maand lang echt ‘schoon’ genoemd kan worden, maar ook dat een dergelijke geconcentreerde actie efficiënter en effectiever kan verlopen, denk maar aan het door bewoners elders parkeren van de eigen auto, zodat de schoonmakers overal goed bij kunnen. Volgens de ingezonden brief wordt deze inspanning op zich zeer gewaardeerd, maar, en daar heeft de wijkraad helaas groot gelijk in, na een maand ziet alles er weer net zo verwaarloosd uit als eerst.
In Haarlem geven we per vierkante meter aanzienlijk minder geld voor de schoonmaak uit dan vergelijkbare gemeentes. Ook zitten we met een in 20 jaar tijd opgelopen achterstand als het gaat om het onderhoudsniveau van het openbaar gebied, of het nu gaat om groen, grachten, verharding, bruggen. Dat betekent, zoals de wijkraad ook al stelt, dat we met een dubbele handicap zitten: door het slechte onderhoud van stoepen en wegen is onkruidverwijdering (ik concentreer me maar even op dit aspect) al nauwelijks te doen, en als we dat al doen, dan ligt vanwege de kosten de frequentie veel te laag. Resultaat: alles tiert welig (teelt wierig, teert wielig, wiert telig?), zoals iedereen helaas dagelijks moet ervaren.  En het vervelende is, dat tenzij je over pakweg een vertienvoudiging van het reinigingsbudget praat (dus 2 miljoen euro in plaats van de 200.000 euro die nu jaarlijks is uitgetrokken), het vechten tegen de bierkaai is.
De insteek van de fractie is dat, gegeven het feit dat een ideale situatie nog ver van ons verwijderd ligt, we op twee niveaus wel degelijk aan verbetering kunnen werken. Een eerste verbetering is mogelijk door het openbaar domein te ‘differentiëren’, waarbij je kunt afspreken dat bijvoorbeeld de binnenstad, vanwege de betekenis van ons winkelapparaat voor heel Haarlem, beter wordt onderhouden dan de omliggende wijken. Je zou dan meer met ‘beeldbestekken’ kunnen werken (zoals ook in Apeldoorn gebeurt) waardoor voor raadsleden, maar vooral ook voor de burgers duidelijker wordt waar het stadsbestuur op mag worden ‘afgerekend’. Heel simpel: je krijgt een foto van een in de wijk herkenbaar stukje trottoir in de bus met daarbij de tekst: “zo schoon moet het bij u zijn, is dat niet het geval, dan doen we het niet goed”.
De differentiatie bestaat er dan uit dat op die referentiefoto (een soort prestatiecontract eigenlijk) in de ene wijk wat meer onkruid te zien zal zijn dan bijvoorbeeld in de binnenstad. Een tweede verbetering ligt, even voorbijgaand aan het onderhoudsniveau van de verharding zelf, want daar wordt nu mede op aandringen van D66 aanzienlijk meer geld voor uitgetrokken dan in de voorgaande collegeperiode, in de te hanteren onkruidverwijderingsmethode. Misschien wat al te optimistisch hebben we in het coalitieprogramma afgesproken dat we milieuvriendelijke onkruidverwijderingsmethodes zouden toepassen. In een gemeente waar de verharding op en top in orde is, kan dat, maar tegen het Haarlemse onkruid lijkt geen kruid gewassen.
Welke methodes zijn er? Er is uitgebreid praktijkonderzoek gedaan naar de kosten en (milieu-)baten van verschillende verwijderingsmethodes. Bij alle methodes is de timing van verwijderen zeer belangrijk, ‘in de kiem smoren’, dus aan het begin van het groenseizoen bestrijden is daarbij het devies. Alleen dát is operationeel al vaak een probleem, denk maar aan het beschikbare materieel en personeel. De afgelopen twee jaar gehanteerde borstelmethode is milieuvriendelijk, hoewel er onder deskundigen een discussie opsteekt of de vrijgekomen asbestose steen- en wolfraamdeeltjes niet toch een onderschat gezondheidsrisico inhouden. Voordeel van het borstelen, in kosten een middenmoter, is dat je in één beweging ook een hoop rommel meeborstelt. Nadeel is dat het probleem niet letterlijk met wortel en al wordt weggenomen. Een ander probleem is dat borstelen een nauwelijks in kaart te brengen schade aanricht aan verharding, zeker als deze zoals in de binnenstad van monumentale waarde is.
De zero-emission heetwatermethode, waarbij het onkruid gesmoord wordt en ook het bovenstuk van de wortel de hitte niet overleeft, is zeer arbeidsintensief en dus kostbaar. Een proef in Haarlem is op niets uitgelopen. Iedereen wijst dan naar Heemstede “waarom kan het daar wel” maar men realiseert zich niet dat Heemstede beschikking heeft over een bijna vier keer hoger budget dan heel Haarlem. Daar moeten we ook eerlijk in zijn: in Haarlem geeft ’de politiek’ traditioneel prioriteit aan allerlei sociale aspecten bóven de fysieke verschijning van de stad. Met de huidige economische situatie wordt dat eerder meer dan minder.
Tot slot (ik vergeet de achterhaalde afbrandmethode even) heb je nog altijd de vertrouwde, een factor acht keer goedkopere gifspuit. Hoewel, gif? De producent van ‘Roundup’ (overigens hoofdrolspeler op de markt van genetisch gemanipuleerde gewassen) beweert dat het middel zo geperfectioneerd is dat de milieubelasting te verwaarlozen valt. Onderzoek heeft evenwel aangetoond dat dat in een laboratorium zo moge zijn, in de praktijk wordt er vaak wat kwistiger met het spul omgesprongen waardoor er wel degelijk reststoffen in het milieu terechtkomen. Maar indien met moderne chlorofylscanners uitgeruste apparatuur consciëntieus toegepast kan je de reststoffen minimaliseren. Evengoed is deze methode nabij waterlopen en bij ‘afgekoppelde’ wijken absoluut uit den boze vanwege de aangetoonde schade aan het micromilieu in het oppervlaktewater. Terwijl Roundup in de bodem afgebroken wordt, is het vernietigend voor het fijnere waterleven.
Onze fractie heeft steeds gepleit voor de variant waar het college na twee jaar modderen nu mee aankomt: namelijk niet voor één zaligmakende methode kiezen, maar pragmatisch gebruik maken van alle drie ter beschikking staande technieken. Dus bijvoorbeeld borstelen waar dat kan, heetwater waar dat loont, en zeer selectief spuiten waar andere methodes geen soelaas bieden. En bovenal: preventief onkruidgroei vermijden door onderhoudsbewuster te verharden. Bijvoorbeeld door geen verharding toe te passen waar het niet hoeft (maaien is immers veel goedkoper en je verbetert de infiltratie ook nog eens een keer), door strategischer plaatsing van straat meubilair (minder slalommen met je machines), door gebruik van worteldoek (weliswaar even veel onkruid maar minder diep geworteld) door meer naadloze verharding zoals asfalt (nadeel minder infiltratie en minder flexibel bij graafwerk). Allerlei zaken waar totnogtoe niet op structurele wijze aandacht aan wordt besteed.
D66 heeft in die zin kritiek op de coalitiepartners die nu al twee jaar lang een blind geloof hebben in dé grote deus ex machina methode die het probleem van onkruid voor immer uit de wereld zou helpen. Klein detail: die methode bestaat niet. Het is (uit)roeien met de riemen die we hebben.
O ja, mocht u een kleine bijdrage aan de onkruidverwijdering willen leveren, doe dat dan niet met het aardappelmesje zoals oud-wethouder ton de Lange propageerde, maar kook maandelijks een keteltje water en giet dat over de gehate ranonkels uit. Of, wat mijn persoonlijke methode is: koop in het prille voorjaar op de markt voor een krats wat veldbloemenzaad en strooi dat uit rond boomkransen, lantaarnpalen, gaten in de stoep. Liefst twee maanden lang een prachtig boeket voor uw deur!
Willem de Zwijgerlaan, Haarlem

Posted at 18.10.04 by reeskamp
reactie(s) (1)  

28.9.04
Boycot deWaterschaps'verkiezingen' Rijnland

Als het gaat om het leveren van waarnemers bij verkiezingen in verre landen staat Nederland altijd in de voorste gelederen te trappelen. Ik vraag me af wat voor rapport deze waarnemers zouden uitbrengen bij de deze week te houden waterschaps'verkiezingen'. Deze 'verkiezingen' die geen verkiezingen zijn zouden eigenlijk bij VN-resolutie ongeldig verklaard moeten worden. Ze zijn misleidend, niet democratisch, gebaseerd op uitgangspunten die al sinds Thorbecke geen deel meer uitmaken van ons polderlandse gedachtengoed, kortom ze zijn, wellicht niet volgens de letter, maar in ieder geval volgens de geest, onzinnig, onwettig, onfatsoenlijk, onsmakelijk.
Nu moet ik eerlijkheidshalve zeggen dat het huidige kabinet aan wat reparatiewetgeving werkt, maar als ik de voorstellen zo bekijk, dan kan de minister (welke minister trouwens?) zich de moeite besparen. Ik laat die maar even voor wat ze zijn, aan de essentie van mijn stukje zal de nieuwe wet nauwelijks iets veranderen.
Geen misverstand over het belang van de Waterschappen. Als ik zou moeten (of mogen) kiezen tussen de provincie en de waterschappen, zou ik zonder meer voor de waterschappen kiezen. Liever de Waterschappen opleuken met zeggenschap over allerlei andere regionaal belangrijke zaken, dan de logge provinciale ambtenarij nog eens aandikken met de zeggenschap over het waterbeheer. Überhaupt is "de Provincie" een bestuurslaag waarvan twee-derde van de statenleden na afloop van hun periode zeggen dat die eigenlijk gemist kan worden, en die kunnen het weten, maar dat is een ander verhaal.
De Waterschappen zijn dus belangrijk. Elke centimeter schommeling in waterpeil heeft al verstrekkende gevolgen voor de stroming van brak naar zoet, van vuil naar schoon, voor droog naar nat. Daar hoeven we als polderbewoners niet al te lang bij stil te staan, dat besef zit in onze genen. Ik zou er ook volledige vrede mee hebben als de Waterschappen louter vanuit deskundigheid worden samengesteld. Maar als we dan toch kiezen voor een democratisch gekozen afvaardiging, dan moeten we het ook goed doen, volgens geschreven, maar ook volgens ongeschreven, evenwel algemeen aanvaarde spelregels.
Maar hoe gaat dat nu, deze week? Luister en huiver: iedere burger (neem ik maar aan) ontvangt een uitgebreid keurig netjes op kringlooppapier gedrukt informatiepakket onder het motto "het is tijd om te kiezen". De ingesloten krant claimt: "Het bestuur bepaalt het beleid, en dat bestuur kiest u zelf!" Geen woord over het feit dat niet iedereen hetzelfde krantje ontvangt. Geen woord over het feit dat er wel vijf verschillende categorieen gehanteerd worden, waarbij het principe 'one man one vote' op zeer rekbare manier wordt toegepast. Geen woord dat u als huurder niet dezelfde afgevaardigde kunt kiezen als uw buurman die eigenaar is. Geen woord dat uw partner niet dezelfde kandidaat kan kiezen als u, als uw gezamelijk huis op uw naam staat. Geen woord dat de categorieen 'bedrijven' en 'pachters' niet op de internetkieswijzer www.stemwijzer.nl voorkomt. Sterker nog: "Het uitgangspunt is dat iedereen die belang heeft bij het werk van een waterschap daarvoor moet betalen. Iedereen die betaalt heeft ook recht op zeggenschap in het waterschapsbestuur. Hoe groter het belang is, hoe meer men betaalt, hoe meer zeggenschap (zetels) men heeft in het algemeen bestuur." Deze toelichting staat wel te lezen in op de website van het Waterschap, maar wordt in de verkiezingskrant wijselijk weggelaten. Dat je als eigenaar-bewoner meer invloed hebt dan als bezitloze huurder? Nada. -laat staan als grootgrondbezitter (heus!), een categorie waar, indien je tenminste tot deze verheven kaste behoort, je tenminste nog belangenbehartiger Karel van Broekhoeven kunt kiezen? Nope.
Vreemd genoeg leidt deze anomolie in ons democratisch bestel nauwelijks tot discussie. Als je zoekt op "verkiezing waterschap ingezetene" dan tref je hier en daar wel wat aan maar men lijkt er niet wakker van te liggen. Nu, ik ook niet, want ik zal niet stemmen voordat er een simpel democratisch systeem komt van evenredige vertegenwoordiging. We houden toch ook geen Tweede Kamerverkiezingen onder de wervende tekst (ik parafraseer) "Het uitgangspunt is dat iedereen die belang heeft bij het werk van de Nederlandse Staat daarvoor inkomstenbelasting moet betalen. Iedereen die betaalt heeft ook recht op zeggenschap in de Tweede Kamer. Hoe belangrijker uw werk is, hoe meer u verdient en dus hoe meer belasting u betaalt, des te meer zeggenschap (zetels) u heeft in de Tweede Kamer." Prima uitgangspunt voor een aandeelhoudersvergadering, maar voor een belangrijke steen in ons democratisch bouwwerk? N e e e e toch?
Ik begrijp werkelijk niet hoe bij sommige kandidaten (waaronder ook D66-ers) te lezen valt dat hun kandidatuur door politieke afdelingen gesteund wordt. Werkelijk te gek voor woorden. Boycotten, mensen!

Posted at 28.9.04 by reeskamp
reactie(s) (1)  

22.3.04
Onderzoek brand Koningkerk

Goed dat er nu een kritisch onderzoek is verricht naar de brand Koningkerk, de brand die uiteindelijk de tragische dood van drie manschappen van de vrijwillige Brandweer tot gevolg had. Het onderzoek, in de vorm van een ruim 200 pagina’s verzorgd boekwerk, leest als een bloedstollend en tenenkrullend feitenrelaas. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar het is een ware ‘pageturner’, en wat mij betreft van nu af aan verplichte leesstof voor elke brandweermens, ongeacht zijn of haar plaats in de organisatie.


Uit het rapport lees ik, dat wát er ook fout is gegaan in het bewuste uur tussen de aankomst van de brandweer en de dood van de drie vrijwilligers, deze organisatorische missers verbleken bij de laten we zeggen tien jaar daaraan voorafgaand. Sterker nog, naar alle waarschijnlijkheid is er gerede kans dat een dergelijke brand met dezelfde noodlottige gevolgen morgen weer kan gebeuren. En dat is nu juist zo beangstigend. Je kan wel stellen dat dergelijke dodelijke ongelukken inherent zijn aan het bestrijden van brand, maar wie het rapport goed leest, ziet nu juist dat er talloze kansen om de levensbedreigende risico’s tijdens het bestrijden van een brand te minimaliseren de laatste jaren bijna geheel onbenut zijn gelaten, op een manier die wat mij betreft grenst aan grove nalatigheid (ja, ik besef wat ik zeg).


Eén kwestie, wil ik hier specifiek aan de orde stellen, juist omdat deze in het onderzoek vreemd genoeg niet diepgaand wordt behandeld, terwijl de reikwijdte enorm is. Het gaat om hetgeen op bladzijde 30 en 31 over het verschijnsel ‘wisselmederwerkers’ wordt geconstateerd. Wat zijn dat, die ‘wisselmedewerkers’? Vereenvoudigend kan men  het ‘brandweren’ opsplitsen in het voorkómen van brand (preventie) en het, als er dan tóch brand ontstaat, het bestrijden ervan (repressie). En ambtenaren zouden geen ambtenaren zijn, als de organisatie dan ook niet rond deze twee angstvallig gescheiden gehouden disciplines zou zijn opgebouwd in plaats van rond het ‘product brandbestrijding’. Zo heb je dus al decennia lang ‘preventie’ aan de ene kant en ‘repressie’ aan de ander kant van het schot. De mensen die werkelijk verstand van alle aspecten van brand hebben zitten bij preventie, de mensen die zich slechts een paar keer in hun leven met een grote brand geconfronteerd zien, zitten bij repressie.


Nu kwam men nog geen 10 jaar geleden tot het verbluffende inzicht dat een dergelijke benadering risico’s met zich meebracht. Vandaar dat de ‘wisselmedewerker’ werd uitgevonden. De brandbestrijders moesten een aantal uren in de week bij afdeling ‘preventie’ werken. Bijvoorbeeld, zo stel ik me dan voor, om er achter te komen hoe door thermische uitzetting een metselwerkwand door een felle brand in no time wordt ondermijnd. Of waarom een hol, schoorsteenachtig gebouw als een kerk juist heel snel  en heel fel kan afbranden. Of waarom bij een brandende staalconstructie metselwerkwanden vaak naar binnen bezwijken, en bij een houten draagconstructie zoals de Koningkerk juist eerder naar buiten. Of om, ‘wisselwerkend’ bij ‘preventie’ een aanvalsplan op te stellen, zonder welke gegevens je kostbare, levensreddende minuten verliest.. Kortom, die ‘wisselmederwerker’ was een prima benadering natuurlijk, waarbij de theoretische kennis van ‘preventie’ wordt verrijkt met de praktijkervaring van ‘repressie’. Was deze wisselmedewerker goed van de grond gekomen, dan waren met name de ‘beroeps’  manschappen zich meer bewust geweest van de gevaarlijke situatie, en dan zouden de drie vrijwilligers, ook al was verder in de hectiek van de brand van alles verkeerd gegaan, hoogstwaarschijnlijk niet in de valschaduw van de muur hebben gestaan.


“Zouden”, want de tragiek is nu juist dat de uitwisseling tussen ‘preventie’ en ‘repressie’ nooit van de grond is gekomen. Nota bene omdat, ik citeer het rapport,  “de “beroeps” er het nut niet van inzagen om kantoorwerk te verrichten”, “de teamleiders en het hoofd Repressieve Dienst niet coöperatief waren”, zodat “preperatieve" taken (lees aanvalsplannen en bereikbaarheidsplannen) bleven liggen”. Omdat de korpsleiding een andere kant opkeek, konden de beroepsploegen (van ‘repressie’) maar wat aanrotzooien. Oefeningen werden “niet serieus genomen”, oefenuren werden “beperkt geregistreerd”, van uitrukprocedures (essentieel voor de veiligheid van het personeel) werd afgeweken en “het systeem van wisselmedewerker werd effectief gesaboteerd”.


Ik vind dat nogal wat (vooral dat laatste), temeer omdat uit het verdere rapport blijkt dat de organisatie zo is opgezet, dat de veiligheid van de vrijwillige brandweer in niet onbelangrijke mate afhangt van de professionele benadering die men van de ‘beroeps’ zou mogen verwachten. En als ik dan ook nog lees dat de ‘beroeps’, ten einde hun spuitauto’s uitrukgereed te houden meer dan eens onderdelen van de wagens van ‘vrijwillige’ ploegen demonteerden, dan ... val ik stil van verbazing en ontzetting. Cynisch zou je zelfs kunnen stellen, dat nu er geen burgerslachtoffers zijn gevallen, het wel met ‘een sisser’ zal aflopen. Maar het rapport geeft keihard aan dat alle ingrediënten voor herhaling van een dergelijke ramp, maar dán met burgerslachtoffers (er liep ook pers rond onder de muur), aanwezig zijn. Ik denk dan dat de aansprakelijkheid van de korpsleiding dan niet veel anders zal liggen dan bij een cafébaas, die al jaren er niet voor zorgdraagt dat die aanbevolen extra noodtrap nu eindelijk eens afgebouwd wordt.


Posted at 22.3.04 by reeskamp
reactie(s) (2)  

13.2.04
Stoelendans

Het CDA vindt dat er binnen de Haarlemse PvdA-fractie geen geschikte wethouderskandidaten zouden zijn. Of althans geen politieke zwaargewichten. Rob Oudkerk zou dat wél zijn, zo laat het politiek meest geciteerde CDA-raadslid Jonck Verhagen zich in alle landelijke dagbladen quoten.

Ik heb Jonck Verhagen héél hoog staan. Niet bepaald om zijn politieke behoedzaamheid, maar omdat hij als geen ander vanuit de kritische onbevangenheid van de burger kan denken. Per slot van rekening is de raad als "lekenbestuur", bestaande uit mensen zoals u en ik, één van de stappen die genomen zijn om de kloof tussen burgers en politiek te verkleinen, dus mensen als Jonck Verhagen hebben we hard nodig om voor de kiezers herkenbaar te kunnen zijn.
Toch betwijfel ik of zijn politieke instinct, toen hij Rob Oudkerk als geschikte Haarlemse kandidaat voor het wethouderschap noemde, hem wel goed heeft ingefluisterd. Ik wil het dan niet hebben over het commentaar "dat het een interne aangelegenheid van de PvdA" is. In het duale bestel, waar sprake is van ontvlechting van raad  en bestuur, is er best een lans voor te breken dat andere raadsleden hier ook een mening over mogen hebben, al was het maar omdat je bij het tussentijds vertrekken van een wethouder als raad, maar zeker als coalitiepartner toch een verantwoordelijkheid hebt ten aanzien van de zittende wethouders van eigen politieke kleur.
Nee, gewoon het noemen van de naam Oudkerk is "een beetje dom" geweest. Oudkerk heeft hondse weken achter de rug gehad, een mens heeft nu eenmaal even de tijd nodig om zichzelf en gezin weer op te kunnen pakken, hetzelfde geldt voor de lokale PvdA-afdelingen. Verder denk ik dat, juist nu we financieel in windkracht 9 terechtkomen we eerder behoefte hebben aan een secure bestuurder dan aan een "politiek zwaargewicht". 
En vinden we in de huidige PvdA fractie dan geen secure bestuurders? Naar mijn idee, áls de PvdA al een wethoudersprobleem heeft, is het omdat de fractie, ook na het tragisch wegvallen van Onno van der Veen, een stuwmeer aan bestuurlijke kwaliteit in huis heeft. Dat zou mijn zorg dan ook zijn, mocht één van de onderkoning(inn)en tot wethouder benoemd worden, blijft er dan een stabiele fractie over? Niet alleen mijn zorg, maar ook die van Haarlem, juist nu we hoge zee voor de boeg hebben.

Posted at 13.2.04 by reeskamp
reactie(s) (1)  

5.2.04
Tarieven overnacht garageparkeren

Brief van een bewoner van de Haarlemse binnenstad: “...u mag mij uitleggen waar ik de auto legaal en niet al te duur kan parkeren als ik moegestreden 's avonds laat uit de file rol en een volledig opgebroken en volgeparkeerde stad tegemoet kan zien...”  
“We hebben zitten slapen”  Dat stelde VVD raadslid Jan van Os in het artikel  in het Haarlems Dagblad terecht. 
De besluitvorming is dan ook zeer rommelig gegaan. D66 heeft eind 2002 al aangedrongen op een tijdige aanpassing van de tarieven, zodat  parkeerders niet met grote stijgingen ineens zouden worden geconfronteerd. Wethouder De Lange hield de raadscommissie echter steeds voor, een dergelijke verhoging van de tarieven gelijktijdig met het na inspraak vaststellen van de zogenaamde Parkeernota in te willen voeren. Op zich klinkt dat heel logisch, in de Parkeernota leg je aan de Haarlemse bewoners en ondernemers uit waarom je wélke parkeer- en tariefmaatregelen neemt.
Helaas liep de Parkeernota grote vertragingen op, vandaar dat de commissie in oktober 2003 voorzichtig telefonisch werd benaderd of men vóór het gereedkomen van de parkeernota, tóch met verhoging van tarieven zou instemmen. Het even voorzichtige advies van D66 was toen: “we zien het probleem van de wethouder, leg het maar voor in de commissie voor inhoudelijke behandeling”. We waren vervolgens, en wie niet overigens, wel een ‘beetje’ verbaasd toen wethouder De Lange besloot om de verhoging parkeergaragetarieven tégen de afspraken in niet aan de commissie voor te leggen. Die verbazing nam nog eens toe, toen bleek dat in de stukken van de financiële CMC commissie abusievelijk vermeld stond dat de commissie Stedelijk Beheer positief had geadviseerd!  Een detail, vond het college dat, waar het om ging was immers de inhoud. 
En dat is nu net het punt. Door het gerommel met deze nota verhoging parkeertarieven, heb ik namens D66, toen het stuk na aandringen van de Stadspartij 17 december 2003 tóch in de Raad werd behandeld, mij niet gerealiseerd (zitten slapen dus) dat parkeerbewuste bewoners, die het voor de kwaliteit van de binnenstad over hebben om ’s nachts hun auto meteen in de parkeergarage te zetten, dat nu wel uit hun hoofd zullen laten. Omdat ze in plaats van € 1 nu maar liefst het zesvoudige moeten betalen. Immers, stel je zet om 18.00 uur je auto in de garage, dan betaal je tot 21.00 uur € 4,50 en dan voor de nacht nog eens € 1,50, samen € 6. Ik vind de verhoging naar € 1,50 per uur voor de mensen die ’s avonds tot 21.00 uur gebruik willen maken van de parkeergarages  op zich niet onredelijk en in lijn met wat ikzelf als automobilist in andere steden ervaar. Bovendien hoor ik via de media andere parkeerders daar ook niet zo over klagen. Maar het feit dat de wethouder in de tariefstelling  nu stimuleert  dat in plaats van de garages nu de straten ’s nachts weer vol komen te staan, vind ik ronduit twee stappen terug.
Wat kunnen we doen om dat goed te maken? Wethouder Ton de Lange heeft in ieder geval beloofd de parkeertellingen nauwlettend in de gaten te houden. Als inderdaad blijkt dat het garageparkeren afneemt, met andere woorden dat iedereen weer blokjes rijdend, de lucht vervuilend en de straten verstoppend minutenlang op zoek is naar een gaatje, dan doen we het niet goed. Daar en boven moet het toch mogelijk zijn, door wat aanpassingen van de software in de automaat, om auto’s die overnacht blijven staan  (van omgevingsbewuste bewoners dus) het tarief van € 1,50 betalen in plaats van € 6,-. Het door de raad gestelde kader is immers “de binnenstad autoluw”, en dat moeten we niet gaan torpederen door tegenstrijdige maatregelen. Nóg een voordeeltje: díe automobilist die te diep in het glaasje heeft gekeken en niet zo maar over een bob of bobine beschikt, kan € 4,50 terug verdienen door de auto lekker te laten staan en in plaats daarvan wijselijk een taxi te nemen!

Posted at 5.2.04 by reeskamp
Reageer svp!  

3.2.04
Ultimatum PvdA Schoteroogbrug?

Zou raadslid Cees de Vries dan toch gelijk krijgen, dat de Schoteroogbrug in de koelkast dreigt te verdwijnen? Al sinds het begin van de jaren ’80 wordt over de noodzaak van de oeververbinding gedebatteerd. Bijna vier jaar geleden, anderhalf uur vóór de val van voormalig Groenlinks wethouder Karel Van Broekhoven,  verzuchtte toen-nog-raadslid Mimi Rietdijk al: “Na een lange voorbereidingstijd, gedegen onderzoek, uitvoerige participatie en inspraak zouden we eindelijk de knoop doorhakken en een definitief besluit nemen. Precies, zoals in het collegeprogramma was afgesproken. Ik had natuurlijk beter kunnen weten. ... Al vijftien jaar is de ontsluiting van de Waarderpolder een heet hangijzer in de Haarlemse politiek. De kwestie is dat niet besloten wordt in te zetten op realistische doelen en die dan vervolgens ook uit te voeren, maar dat het oorspronkelijke vraagstuk verdwijnt onder een dikke deken van nieuwe vraagstukken. Dat leidt tot uitstel, aarzelen, nog weer eens een onderzoek, een nieuwe vraagstelling opwerpen, nieuwe varianten, enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts.”


Ik denk dat dat de spijker op de kop is.  Voordat ik inga op het oorspronkelijke vraagstuk, even terug naar het "ultimatum" van de PvdA. In hun Nieuwsbrief stelt de PvdA: “De PvdA-fractie heeft het college laten weten dat als er deze raadsperiode geen kant en klare plannen liggen om verkeersremmende maatregelen te treffen de PvdA-fractie haar steun voor de Schoteroogbrug intrekt. ... Het nemen van verkeersremmende maatregelen is ook een voorwaarde die is opgenomen in het collegeprogramma.” Dat laatste staat toch net iets anders in het collegeprogramma verwoord: “... Om te voorkomen dat deze route extra verkeer aantrekt, wordt met de provincie overleg gevoerd over het realiseren van een aftakking van de A208 naar de A9.”


 Velserbroek Schoteroogbrug De gedachte achter deze formulering was dat de nieuwe brug geen onbedoelde stimulans voor spitsverkeer uit Velserbroek zou zijn om zo de files op de A9 richting Rottepolderplein te ontlopen. Hoe zit dat eigenlijk? Op bijgaande illustratie is te zien wat het probleem is. Velserbroek heeft eigenlijk maar één echte ontsluitingsweg, die elke ochtend vol staat, en die bovendien de forens noopt tot een omrit van 5 km.
 Velserbroek Schoteroogbrug Voor het noordelijke deel is dat nét te doen, het zuidelijke deel zoekt sluipwegen, zoals via Spaarndam (hetgeen Haarlem met flitspalen wilde voorkomen), en via de Vergierdeweg of Vlietweg over de Vondelweg, door de Waarderpolder naar de A9. Nu is deze route de laatste tijd wat minder aantrekkelijk geworden, omdat de A9 sinds de openstelling van de A5 minder files kent, (andersom is nog steeds ellende) maar inderdaad, als de nieuwe Schoteroogbrug wordt gerealiseerd is het een 'goede' optie voor de Velserbroek-Zuid bewoners. Zeker als er ooit een Oostweg komt.
 Velserbroek afslag Je zou die sluipwegen door een combinatie van maatregelen kunnen aanpakken: sluit de  Vliet- en Vergierdeweg gedurende de ochtendspits af voor alles behalve vrachtverkeer, openbaar vervoer en fietsers. Geef de mensen van Velserbroek een goed alternatief door een extra toerit te realiseren via De Kamp. Dat scheelt immers 5 km file-rijden, terwijl het de toerit tot de A9 niet extra belast. Belangrijk: realiseer zo spoedig mogelijk een volwaardige fly-over nabij IKEA. Deze nieuwe, snelle route zal ook Velserbroekers die in de Waarderpolder werken (moeten eigenlijk met de fiets komen natuurlijk) kunnen faciliteren, evenals al het vrachtverkeer.


Mocht de Schoteroogbrug, zoals de afgelopen 20 jaar al vaker is voorgekomen, opnieuw in de ijskast verdwijnen, dan nog is de bereikbaarheid van de Waarderpolder aldus aanzienlijk verbeterd. Nogmaals, alléén als er een extra uitvalsweg voor Velserbroek wordt gerealiseerd en alléén bij een spoedige realisering van de fly-over, anders is het natuurlijk puur Velserbroekertje pesten. De Zuidtangent via de Rijksstraatweg aansluiten op Velserbroek helpt ook natuurlijk, maar dat is weer een ander verhaal.

Posted at 3.2.04 by reeskamp
reactie(s) (2)  

1.2.04
Raaks van State

Euforie alom. Henk Vijn en Marianne Rietvink in een rondedans om het vuurtje dat de Raad van State onder het project Raaks heeft aangestoken. Liefst 80% van alle Haarlemmers zou hun verzet ondersteunen, dit ondanks het feit dat de enige partij die destijds tegen de plannen was, maart 2002 ‘slechts’ 20% van de uitgebrachte stemmen oogstte. Kennelijk kwamen veel Haarlemmers tot dezelfde afweging als de gemeenteraad, die oktober 2002 de Raaks-plannen goedkeurde.
Zelfs Luigi Prins, belanghebbend sympathisant van de Stichting Hoeksteen, bovendien iemand die met succes zijn zakelijke belangen met die van historisch Haarlem weet te verenigen, zegt het ongeveer zo: “de vertraging van de procedure gaat de gemeente, en dus de burger, veel geld kosten”. En zo is het maar net. Immers, zelfs als men het behoud van het carré van Dumont een warm hart toedraagt, de vertraging die nu wordt opgelopen kost handen vol geld. Dat geld moet, aangezien we niet willen dat dit soort zeperds in de woonlasten worden verrekend, ergens vandaan worden gehaald.  Reserves hebben we niet meer. Halen we het dus uit de cultuurpodia, de parkeertarieven, het onderhoud aan de wegen en bruggen, de groenvoorzieningen, het openbaar vervoer, de voorzieningen voor de kwetsbare groepen?
Om wat voor bedragen gaat het eigenlijk? Stel dat, purely hypothetically spoken of course, we alsnog de MAB vaarwel zeggen en voor het plan Kentie kiezen, wat kost dat dan? Om te beginnen zullen veel van de voorbereidingen dan voor niets blijken te zijn geweest. Laten we zeggen € 2-3 miljoen externe kosten. Verder zal de planbijstelling toch wel forse vertraging oplopen. Twee-drie jaar zijn zo voorbij. Al die tijd moet je het begeleidend team in functie houden, met alles er op en er aan al snel een paar ton per jaar. Tenslotte zal het behoud van het Carré, linksom of rechtsom resulteren in minder inkomsten, laten we zeggen dat dat ook een slordige € 2 miljoen scheelt. Al met al zak je met een ander plan snel € 6 miljoen dieper in de rode cijfers. Volgens de wet moet de gemeente Haarlem dat verlies in 10 jaar afschrijven, dus de jaarlijkse begroting, die volgend jaar toch al voor € 6,5 miljoen moet inkrimpen, krijgt daarbovenop nog eens een opdonder van 6 ton per jaar. En dat dan voor een periode van 10 jaar. En dan ben ik, als altijd, nog optimistisch. Als je bedenkt dat voor € 6 ton per jaar, om maar wat te noemen, we buiten de spits de centrumbussen gratis kunnen laten rijden, of de hele stad fatsoenlijk milieuvriendelijk kunnen schoonhouden, dan begrijpt u hoe belangrijk zo’n groot bedrag is.
Dan begrijpt u ook, waarom zelfs de grootste Dumont-fans in de raad (want dat zijn er best veel, moi aussi) tóch vinden dat afblazen van het MAB-plan een financieel offer vergt dat we niet van de Haarlemse burger mogen vragen. Maar, zullen Vijn en Rietvink cum sui zeggen, “dóórgaan met het MAB-plan biedt zo langzamerhand ook geen zekerheid meer dat er geen vertraging wordt opgelopen, kijk maar naar de uitspraak van de Raad van State”. Inderdaad, ik ben daar ook niet meer zo gerust op.
En dat roept dan de vraag op, wat is er misgegaan? Ik loop maar even op de zaak vooruit, dat kan wel in zo’n weblog. Ik ga vooral in op de uitspraak van de Raad van State zelf, die nader onderzoek gelast, omdat Haarlem en de provincie Noord-Holland niet in overeenstemming met de eigen, in het stadsvernieuwingsplan gestelde richtlijnen zouden hebben gehandeld.
"Carré van Dumont"
Dat bepaalt dat vooraleerst uit zou moeten worden gegaan van behoud van karakteristieke panden (dus niet noodzakelijk rijksmonumenten), tenzij aannemelijk zou worden gemaakt dat dat niet mogelijk is. Nou is karakteristiek een onwerkbaar begrip. Schrap dat gratuite “karakteristiek” in het vervolg maar uit de nota’s, het omvat immers zo’n scala aan betekenissen, dat je er niet zoveel mee kunt. "Karakteristiek" betekent in het Grieks “dat wat ingekrast is” en in die zin hebben alle gebouwen, alle mensen, alle gebeurtenissen hun indrukken op de Haarlemse burgers gemaakt.Het Maupoleum in Amsterdam was bijzonder karakteristiek, tegelijkertijd werd het jaar in jaar uit door Amsterdammers met stip op nummer één van de meteen-slopen-lijst gezet.
Begrijp me goed, ik zou er een lief ding voor over hebben gehad om de zaak terug te kunnen draaien en zo het Carré van Dumont te kunnen behouden (echter geen € 6 miljoen) maar deze uitspraak verraadt toch een beetje dat Statenraad R. Cleton op kosten van de Haarlemse burger zowel de kool als de geit wil sparen door nog maar eens een niets toevoegend extra onderzoekje te gelasten. Waar ik, afgezien van haar inzet, overigens grote bewondering voor heb, is dat Rietvink bij de Raad van State zich wijselijk heeft laten vertegenwoordigen door een advocaat, terwijl onze overheid zo’n zaak schromelijk onderschat door alleen twee ambtenaren te sturen, hoe deskundig deze ook zijn. Pleiten en juridische haarkloverij is immers een vak apart. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Posted at 1.2.04 by reeskamp
reactie(s) (2)  

21.1.04
Frederikspark en Reinaldapark

Geen twee parken in Haarlem zijn meer van elkaar verschillend dan Het Frederikspark en het Burgemeester Reinaldapark. Maar er zijn ook overeenkomsten: beide kennen een roerige, om niet te zeggen beroerde geschiedenis, beide parken zijn de afgelopen twee jaar in rustiger vaarwater terechtgekomen, beide parken staan nu nummer één en twee op de herstellijst van grootschalige groenprojecten periode 2005-2010.


Allereerst het Frederikspark. Ik moet de verantwoordelijke wethouders Jur Visser en Berny Martini echt een pluim geven dat ze gehoor hebben gegeven aan de niet aflatende maatschappelijke druk om de onzalige villaprojecten te schrappen. En een volgende pluim omdat ze een startkapitaal van een kwart miljoen euro beschikbaar stellen, geheel conform de wens van D66, om een eerste slag te maken met het wegwerken van achterstallig onderhoud. Voor een volledige restauratie van dit Rijksmonumentale park is echter maar liefst 2 miljoen euro nodig.

Vandaar dat dezelfde wethouders er hard voor hebben geknokt dat dezelfde wethouders er hard voor hebben geknokt dat het Frederikspark nu tenminste als eerste aan de beurt komt om aangepakt te worden, waarbij we hopen dat het Rijk een derde van de kosten bijdraagt. Alle kans dus dat niet alleen de omwonenden, maar ook alle andere gebruikers van dit ooit als speelweide bedoelde park over een jaar of vijf van een in glorie hersteld Frederikspark kunnen genieten. Waarmee D66, dat wil ik toch wel even zeggen, met hulp van veel andere partijen, een verkiezingsbelofte gaat inlossen.

  Toegegeven, het Reinaldapark is geheel onterecht altijd een beetje een stiefkindje geweest van de discussie rond het grootschalig groen. Dit grootste park van Haarlem ligt een beetje aan de rand van de stad, losgesneden van de groenarme Slachthuisbuurt door de drukke Prins Bernhardlaan. Het duurde jaren en vergde miljoenen voordat de gemeente de voormalige huisvuilstort, na eerst de de zaak verergerd te hebben door het vuil met grond te vermengen, afdekte met een laag aarde.

De oorspronkelijke plannen zijn slechts deels uitgevoerd, en het park heeft zich nooit voluit kunnen ontwikkelen tot een park met een hoogwaardig recreatieve functie. Vandaar dat het park altijd lijdzaam plaats moest bieden aan "hete aardappels" als het stadion, oefensportvelden, de moskee, en nu ook weer aan een onderwijsfunctie. Nu de wegslinkende aardelaag zo dun wordt dat er maatregelen moeten worden getroffen, wil men niet in contact komen met de vervuiling, moeten we de gelegenheid aangrijpen om het park een facelift te geven. En gelukkig, in de periode 2005-2010 wordt daar geld voor gereserveerd. Liefst 3,3 miljoen euro is nodig om het park na al die jaren alsnog te herstellen en af te maken. Het is twijfelachtig of dit volle bedrag haalbaar is, maar dat het Reinaldapark nu nummer twee op de lijst van elf groenprojecten staat stemt mij in ieder geval erg hoopvol.


Posted at 21.1.04 by reeskamp
Reageer svp!  

18.1.04
Stadion Zuiderpolder

Waar D66 steeds voor heeft gewaarschuwd, lijkt te gaan gebeuren. HFC Haarlem kan de eerstvolgende vijf jaar nog niet naar het nieuwe stadion. Haarlemse ziekte? Overmacht? En nu?


Ik was nooit blij met de bouw van een stadion in de Zuiderpolder, maar ik heb altijd een plaats gezien voor een multifunctioneel stadion, met nadruk op multi. Het project dreigt nu te verzanden, de markt zit natuurlijk ook even niet mee. Imca heeft het nu over “eind augustus 2005 bouwaanvraag”  en waarschuwt dat ze er dan mogelijk “toch nog niet uit zullen zijn”. Dat betekent dat het ook 2007 kan worden, met nog een drie jaar Raad van State procedures en twee-drie jaar bouwen daar bovenop lijkt het door D66 voorgespiegelde realisatiejaar van 2009 plotseling nog moeilijk te worden, 2012 ligt meer in de rede. Maar voetballen in 2005, zoals veel voorstanders wilden doen geloven, tja....


 “Goed” nieuws dus voor veel bewoners van de Zuiderpolder en slecht nieuws voor voetballend Haarlem? Dat laatste zeker, dat eerste dat weet ik nog zo net niet. Met de last-minute motie van de VVD om alle parkeren ondergronds te doen ten koste van de multifunctionele ruimte ben ik nooit gelukkig geweest. Ik kan me dan ook best voorstellen dat de VVD onder druk van IMCA en Barnhoorn het raadsbesluit weer terugdraait en het oorspronkelijke ontwerp weer als basis neemt. Daar zit tenminste een multifunctionele evenementenhal in die goed geluiddicht kan functioneren en zodoende nog een meerwaarde kan hebben voor Haarlem. En de parkeergarage op maaiveld ontsluiten is ook niet slim geweest, dat geeft allemaal onnodig gemanoeuvreer in de woonwijk.


 Gewoon terugdraaien die handel. Laat Imca nu maar het ‘oude’ plan bouwen, daar wil ik niet kinderachtig in zijn. Natuurlijk zijn we (D66) tegen, maar we hebben het VVD amendement altijd een beetje een schaamlapje gevonden, en wat  mij betreft een aanzienlijke verslechtering op het toch al onzalige idee om daar te bouwen. Als je dan het oorspronkelijke plan neemt, heb je een ontwerp, goedgekeurd door welstand, een plan dat al door Imca doorgerekend is en dus ook “snel“ gerealiseerd kan worden. 


 Want  met de datum van augustus 2005 riskeert HFC Haarlem dat het hele stadion opníeuw inzet van de gemeenteraadsverkiezingen zal worden, immers de kantoormarkt ligt dan nog steeds op apegapen, en alvast het stadion daar neerzetten,... het kan natuurlijk, maar het ligt (bij Imca moet de schoorsteen ook blijven roken) niet in de lijn van de verwachting. Kortom, als D66 kunnen we natuurlijk met leedvermaak toe gaan zien hoe de zaak in de Zuiderpolderklei vastloopt, maar dat deden we niet en dat doen we, als het aan mij ligt, nog steeds niet.


 Déden we niet, omdat we anderhalf jaar geleden met een goed doordacht en (nog steeds) realiseerbaar alternatief kwamen en doén we niet door de voorstanders (CDA, PvdA en VVD) van een stadion op die plek hopelijk (fractieoverleg moet nog plaatsvinden en misschien moeten we weer terug naar onze leden) dringend te adviseren bij raadsbesluit de zaak weer naar het ‘oude’ Imca-voorstel terug te brengen. Immers aan het realiseren van dat plan zal Imca al een hele zware pijp hebben. Bovendien geldt, mogelijk zelfs voor de omwonenden (om redenen die ik aan het begin genoemd heb): liever een multifunctioneel plan in 2009 dan een slecht plan in 2012.



Posted at 18.1.04 by reeskamp
Reageer svp!  

16.1.04
Hans van Wieren...

D66 raadslid Hans van Wieren, zo lezen we in de krant, heeft zich als geen ander ingezet voor de veiligheid op zijn school, een wreed “toeval” dat juist híj (even absurd is natuurlijk wanneer een ander geëxecuteerd zou zijn) dit met de dood moest bekopen. Politici en onderwijzers waren, althans in mijn beeldvorming, en althans in Nederland, tot voor kort allebei immuun voor de meest extreme vorm van geweld, helaas... niet meer, dus.


Niets is meer veilig, niets meer heilig denk je dan zo’n week. Terwijl de nabestaanden verschrikkelijke dagen meemaken, gieren bij iedereen dezelfde vragen door het hoofd, uit piëteit zou je het willen uitstellen, maar dat gaat niet: Kunnen we er wat aan doen, moeten we er wat aan doen, waar ligt het eind? In de discussie in de media valt me op, en ik heb in de file alle tijd gehad om naar de radiodebatten te luisteren, dat veel onderwijzers niet zozeer het op “je en jij” staan met de leerlingen als kernprobleem zien, maar het feit dat een groeiend aantal ouders geen enkel respect meer voor ‘de school’ waarop hun kinderen zitten lijken op te kunnen brengen. Of een school nu wit of zwart is, wat steeds het verschil lijkt te maken, is de mate waarin de óuders betrokken zijn bij de school.


 Als dat het geval is, ik ben absoluut geen deskundige op dat gebied, zou het dan niet eens de moeite waard zijn om, in plaats van steeds maar weer die gestigmatiseerde “achterstandskinderen”  (het woord al) met goedbedoelde 9 tot 5 hulpprogramma’s lastig te vallen, ons eens te concentreren op hun ouders? Stel dat we dan, we moeten de lat niet te hoog leggen, de komende 10 jaar eens álle ouders, wit en zwart, arm en rijk, gewoon twee zaterdagen in het jaar hand en spandiensten op school laten verrichten, bij wet geregeld en dwingend opgelegd? Net zoals leerplicht een plicht is? Ouderplicht?


 Op tal van scholen, juist de “probleemloze”, is het immers de normaalste zaak van de wereld dat ouders zich melden om de kerstversiering op te hangen, om het klimtoestel met 30 vaders in de grond te zetten, om de leermiddelen te repareren, om als luizenmoeders kinderhoofdjes te kammen, als klaar-overs... Sterker nog, die scholen zouden in één klap in kwaliteit achteruit gaan als de ouders die (kosteloze) support niet meer zouden leveren.


 Zou het dan niet mooi zijn als over 10 jaar blijkt dat die paar verplichte, luttele zaterdagen, waarop papa Tedje van Es, maar óók de moeizaam Nederlands sprekende allo-vader, schouder aan schouder met de leerkrachten aan de klus gaan, de basis hebben gelegd voor iets meer respect? Voor iets meer begrip, voor iets meer gezamenlijk optreden van ouders en leerkrachten? Zodat dat wederzijdse respect een ietsepietsje afstraalt op de leerlingen? En zou het niet mooi zijn dat over nóg eens 10 jaar blijkt dat deze kinderen dat wederzijds respect voor leven en laten leven een plaats hebben kunnen geven naast de brainwash van computerspelletjes als Armageddon, de MTV machocultuur, de continue beeldenstroom van oorlogsgeweld op televisie? Zou toch mooi zijn? Wie plaatst me weer met beide benen op de grond?


Posted at 16.1.04 by reeskamp
Reageer svp!  

Next Page