<< December 2003 >>
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
 01 02 03 04 05 06
07 08 09 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30 31

   
elke 10 min
CV van Fedde Reeskamp

2002-2006
D66-Raadslid gemeente Haarlem
Portefeuille:
Rekenkamercommissie
Stadsreiniging
Verkeer & Vervoer
Onderhoud Openbare Ruimte
Financiën
Personeel & Organisatie

2002
Campagnecoördinator GR-verkiezingen

1999-2001
D66-Klankbordgroep Stadsontwikkeling & Beheer

1991-heden
Lid D66

Naast mijn raadslidmaatschap ben ik architect.
Landelijk en lokaal heb ik altijd gestemd, meestal groenig, vanaf begin jaren '80 natuurlijk altijd D66.

Waarom D66? Om eerlijk te zeggen: het kriebelt me wel eens dat D66 nog maar een handvol zetels telt. Maar ja... De SP en GroenLinks zijn me te dogmatisch, te gelovig. Het CDA juist weer te veel van de kool en de geit. VVD en PvdA: uitstekende volkspartijen die echter beide missen wat D66 als enige partij wél heeft: een soort niet aflatende maatschappelijke nieuwsgierigheid, durf tot onafhankelijk denken, het vermogen om te twijfelen.

Dat laatste is electoraal niet altijd een pre. Maar ook dat vind ik nu juist zo aardig, D66-ers liggen daar niet zo wakker van. Door de inhoudelijke kwaliteit van de volksvertegenwoordigers tellen onze zetels vaak voor twee, als het om invloed gaat. Mijn grootste politieke wens lijkt heel eenvoudig te vervullen, maar is dat niet: het betreft de naam D66. Met onze naam zitten we de inhoud in de weg. Daar moeten we dus van af. Gewoon Democraten.

Voor wat betreft Haarlem: onze stad zit ambtelijk te ruim in het pak. Iedereen is van goede wil, maar door het aantal ambtenaren zijn er teveel afstemmingsverliezen. Tegelijkertijd: alleen met voorzichtig beleid kan dat aantal worden teruggebracht, anders raakt onze stad in een slip waar we niet uitkomen.
ALs dat eenmaal gebeurd is, dan komen er miljoenen euro's vrij, geld dat in voor Haarlemmers zichtbare dingen besteed kan worden. Wat die zaken zijn, is voor iedereen zonneklaar.

Oh ja, ik ben van bouwjaar 1959. In de Jordaan geboren, via Amstelveen, Heemskerk, Bussum, Delft, Haďfa, Delft, Amsterdam, Zutphen, Londen (Hainault, Golders Green, Barnes) in 1990 in Haarlem neergestreken. In Haarlem in de Vijfhoek gewoond, op Het Korte Spaarne, en nu in de Zuiderhout.
Voor mij is Haarlem onbetwist één van de plezierigste plaatsen om te leven.
raadsleden wethouder maarten divendal jaap pop berny martini pieter barnhoorn ruud grondel jur visser mimi rietdijk oktay özcan jan nieuwenburg hans klaassen paul marselje jonck verhagen wim catsman ria keesstra-tiggelman marja funnekotter-noordam martin hagen chris van velzen jan pieter van vulpen lia blesgraaf-belterman stan kaatee katee arjen overbeek marianne zoon pieter elbers hilde van der molen jetske cnossen wietse van dijk marco bij de vaate paul moltmaker frans willem lantink ali oass tahsin onur mustafa öcal mirjam rasoelbaks teus vreugdehil cornelie raeven willem seelen marie therese meijs anita de jong ada walters rineke mesman lukas mulder motie van wantrouwen interpellatie cda groenlinks stadspartij leefbaar haarlem lijst de vries lijst raeven democraten haarlem partij van de arbeid vvd cornelis mooij hans berkhout jan ruben jan vegter mkb haarlem industriekring haarlem kamer van koophandel centrummanagement eye-opener ubbo van der blom joost van eijsden gisele ideler jelle meijdam cornelis mooij sp? patrick poelman louise van zetten sjoukje reeskamp libben reeskamp fons hoenderdos wouter stigter guus sprokkereef wim van seggelen ben nijman grondbedrijf arnout heemskerk frans van den berg richard hoving richard voorneman klaas meijer marco visser glenn mellonius dineke lentz bart witmond hélčne steenhoff margo rol vinco prizmic peter schouten martin de vries erik haverkorn tiny van hoeyen jaap moerman menno herstel casper van boltaringen marleen barth martijn de rijk jan gorgels wijkraad wijkraden dualisme gestapo dik hulsebos henk sloos boudewijn bach chris brunner verover henny jellema pieter karsdorp rike ruiter van kooten knipper hannenberg de bruin brons onthulling gedenkteken inspectie openbare orde en veiligheid ioov rob dumont reptielenopvang veerplas hfc stadion fietsersbond fb jan de ridder marijke lodeweegs wijkradenbinnenstad cami moskee minaret selimiye zomerzone spoorzone joost van eijsden marco visser
If you want to be updated on this weblog Enter your email here:



rss feed



18.12.03
“Poen voor groen”

De gemeenteraadsvergadering begon heel waardig, gistermiddag. Er werd uitgebreid stilgestaan bij het, kort na elkaar overlijden van Ben Kal, oud-raadslid, en raadslid Onno van der Veen, die twee weken geleden als bij donderslag door een hartaanval getroffen werd, en daar niet meer van herstelde. Maar al snel ontaardde de vergadering in een verwarrend steekspel. Onno zou de zaak met geamuseerde verbazing hebben gade geslagen, zo was hij wel.  


Ging het dan ergens om? Naar mijn idee wel. Hoewel het voorstel om, voor volgend jaar, een miljoen euro over te hevelen van plannenmakerij naar voor de Haarlemmer zichtbaar onderhoud aan de directe woonomgeving de gemoederen liefst twee uur bezig hield, was motie 10, ingediend door Lukas Mulder van Groenlinks Haarlem, goed beschouwd van veel meer gewicht.


Immers deze “Poen voor groen” motie draagt het college op om het onderhoud aan het buurtgroen op hetzelfde niveau te brengen als het inmiddels door wethouder Visser sterk verbeterde onderhoud aan de wegen, bruggen, kademuren en fietspaden. Jaar in jaar uit, in ieder geval tot aan 2012. Alleen daarom al is het een historische motie, die dwars tegen de verminderde Haagse belangstelling voor het milieu ingaat. Het college krijgt een half jaar de tijd om de motie in een doortimmerd voorstel om te zetten. 

Ik voorspel, dat als het college de “Poen voor groen” motie niet serieus neemt, bepaalde stoelen heel wiebelig gaan worden. 


Waarom is dit gisteren zo duidelijk gesteld? Eén van de redenen is, dat de door de Haarlemmers gekozen raad gefrustreerd raakt van het feit dat keer op keer wethouders beamen dat “grint en groen” even hoge prioriteit heeft, maar als puntje bij paaltje komt het beleid hier niet op afstellen. Als het om groen gaat, is het toch een beetje ja zeggen, nee doen, dus. En zo’n houding is niet wat wij Haarlem, toen we de huidige coalitie samenstelden, beloofd hebben.


Maar deze “Poen voor groen” motie, daar kan men niet omheen, al was het maar omdat we anders vrezen voor de positie van onze D66 wethouder Martini, die wel wil, maar natuurlijk ook gebonden is aan de meerderheid in het college. Zo ligt dat immers binnen de duale verhoudingen. Reken maar dat zij nu met de vuist op tafel kan en zal slaan, daarbij bijkans de hele raad achter zich wetend, en wat belangrijker is, heel veel Haarlemse burgers. Terecht kritisch was het CDA, dat eerst maar eens wilde zien of het college daar de middelen voor kan reserveren. Kijk, daar hebben we nu weer een wethouder van financiën voor, niet om te zeggen “het kan niet”, maar om te zeggen: “zó kan het”.


 


Posted at 18.12.03 by reeskamp

 

Leave a Comment:

Name


Homepage (optional)


Comments




Previous Entry Home Next Entry