<< January 2004 >>
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
 01 02 03
04 05 06 07 08 09 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

   
elke 10 min
CV van Fedde Reeskamp

2002-2006
D66-Raadslid gemeente Haarlem
Portefeuille:
Rekenkamercommissie
Stadsreiniging
Verkeer & Vervoer
Onderhoud Openbare Ruimte
Financiën
Personeel & Organisatie

2002
Campagnecoördinator GR-verkiezingen

1999-2001
D66-Klankbordgroep Stadsontwikkeling & Beheer

1991-heden
Lid D66

Naast mijn raadslidmaatschap ben ik architect.
Landelijk en lokaal heb ik altijd gestemd, meestal groenig, vanaf begin jaren '80 natuurlijk altijd D66.

Waarom D66? Om eerlijk te zeggen: het kriebelt me wel eens dat D66 nog maar een handvol zetels telt. Maar ja... De SP en GroenLinks zijn me te dogmatisch, te gelovig. Het CDA juist weer te veel van de kool en de geit. VVD en PvdA: uitstekende volkspartijen die echter beide missen wat D66 als enige partij wél heeft: een soort niet aflatende maatschappelijke nieuwsgierigheid, durf tot onafhankelijk denken, het vermogen om te twijfelen.

Dat laatste is electoraal niet altijd een pre. Maar ook dat vind ik nu juist zo aardig, D66-ers liggen daar niet zo wakker van. Door de inhoudelijke kwaliteit van de volksvertegenwoordigers tellen onze zetels vaak voor twee, als het om invloed gaat. Mijn grootste politieke wens lijkt heel eenvoudig te vervullen, maar is dat niet: het betreft de naam D66. Met onze naam zitten we de inhoud in de weg. Daar moeten we dus van af. Gewoon Democraten.

Voor wat betreft Haarlem: onze stad zit ambtelijk te ruim in het pak. Iedereen is van goede wil, maar door het aantal ambtenaren zijn er teveel afstemmingsverliezen. Tegelijkertijd: alleen met voorzichtig beleid kan dat aantal worden teruggebracht, anders raakt onze stad in een slip waar we niet uitkomen.
ALs dat eenmaal gebeurd is, dan komen er miljoenen euro's vrij, geld dat in voor Haarlemmers zichtbare dingen besteed kan worden. Wat die zaken zijn, is voor iedereen zonneklaar.

Oh ja, ik ben van bouwjaar 1959. In de Jordaan geboren, via Amstelveen, Heemskerk, Bussum, Delft, Haïfa, Delft, Amsterdam, Zutphen, Londen (Hainault, Golders Green, Barnes) in 1990 in Haarlem neergestreken. In Haarlem in de Vijfhoek gewoond, op Het Korte Spaarne, en nu in de Zuiderhout.
Voor mij is Haarlem onbetwist één van de plezierigste plaatsen om te leven.
raadsleden wethouder maarten divendal jaap pop berny martini pieter barnhoorn ruud grondel jur visser mimi rietdijk oktay özcan jan nieuwenburg hans klaassen paul marselje jonck verhagen wim catsman ria keesstra-tiggelman marja funnekotter-noordam martin hagen chris van velzen jan pieter van vulpen lia blesgraaf-belterman stan kaatee katee arjen overbeek marianne zoon pieter elbers hilde van der molen jetske cnossen wietse van dijk marco bij de vaate paul moltmaker frans willem lantink ali oass tahsin onur mustafa öcal mirjam rasoelbaks teus vreugdehil cornelie raeven willem seelen marie therese meijs anita de jong ada walters rineke mesman lukas mulder motie van wantrouwen interpellatie cda groenlinks stadspartij leefbaar haarlem lijst de vries lijst raeven democraten haarlem partij van de arbeid vvd cornelis mooij hans berkhout jan ruben jan vegter mkb haarlem industriekring haarlem kamer van koophandel centrummanagement eye-opener ubbo van der blom joost van eijsden gisele ideler jelle meijdam cornelis mooij sp? patrick poelman louise van zetten sjoukje reeskamp libben reeskamp fons hoenderdos wouter stigter guus sprokkereef wim van seggelen ben nijman grondbedrijf arnout heemskerk frans van den berg richard hoving richard voorneman klaas meijer marco visser glenn mellonius dineke lentz bart witmond hélène steenhoff margo rol vinco prizmic peter schouten martin de vries erik haverkorn tiny van hoeyen jaap moerman menno herstel casper van boltaringen marleen barth martijn de rijk jan gorgels wijkraad wijkraden dualisme gestapo dik hulsebos henk sloos boudewijn bach chris brunner verover henny jellema pieter karsdorp rike ruiter van kooten knipper hannenberg de bruin brons onthulling gedenkteken inspectie openbare orde en veiligheid ioov rob dumont reptielenopvang veerplas hfc stadion fietsersbond fb jan de ridder marijke lodeweegs wijkradenbinnenstad cami moskee minaret selimiye zomerzone spoorzone joost van eijsden marco visser
If you want to be updated on this weblog Enter your email here:



rss feed



16.1.04
Hans van Wieren...

D66 raadslid Hans van Wieren, zo lezen we in de krant, heeft zich als geen ander ingezet voor de veiligheid op zijn school, een wreed “toeval” dat juist híj (even absurd is natuurlijk wanneer een ander geëxecuteerd zou zijn) dit met de dood moest bekopen. Politici en onderwijzers waren, althans in mijn beeldvorming, en althans in Nederland, tot voor kort allebei immuun voor de meest extreme vorm van geweld, helaas... niet meer, dus.


Niets is meer veilig, niets meer heilig denk je dan zo’n week. Terwijl de nabestaanden verschrikkelijke dagen meemaken, gieren bij iedereen dezelfde vragen door het hoofd, uit piëteit zou je het willen uitstellen, maar dat gaat niet: Kunnen we er wat aan doen, moeten we er wat aan doen, waar ligt het eind? In de discussie in de media valt me op, en ik heb in de file alle tijd gehad om naar de radiodebatten te luisteren, dat veel onderwijzers niet zozeer het op “je en jij” staan met de leerlingen als kernprobleem zien, maar het feit dat een groeiend aantal ouders geen enkel respect meer voor ‘de school’ waarop hun kinderen zitten lijken op te kunnen brengen. Of een school nu wit of zwart is, wat steeds het verschil lijkt te maken, is de mate waarin de óuders betrokken zijn bij de school.


 Als dat het geval is, ik ben absoluut geen deskundige op dat gebied, zou het dan niet eens de moeite waard zijn om, in plaats van steeds maar weer die gestigmatiseerde “achterstandskinderen”  (het woord al) met goedbedoelde 9 tot 5 hulpprogramma’s lastig te vallen, ons eens te concentreren op hun ouders? Stel dat we dan, we moeten de lat niet te hoog leggen, de komende 10 jaar eens álle ouders, wit en zwart, arm en rijk, gewoon twee zaterdagen in het jaar hand en spandiensten op school laten verrichten, bij wet geregeld en dwingend opgelegd? Net zoals leerplicht een plicht is? Ouderplicht?


 Op tal van scholen, juist de “probleemloze”, is het immers de normaalste zaak van de wereld dat ouders zich melden om de kerstversiering op te hangen, om het klimtoestel met 30 vaders in de grond te zetten, om de leermiddelen te repareren, om als luizenmoeders kinderhoofdjes te kammen, als klaar-overs... Sterker nog, die scholen zouden in één klap in kwaliteit achteruit gaan als de ouders die (kosteloze) support niet meer zouden leveren.


 Zou het dan niet mooi zijn als over 10 jaar blijkt dat die paar verplichte, luttele zaterdagen, waarop papa Tedje van Es, maar óók de moeizaam Nederlands sprekende allo-vader, schouder aan schouder met de leerkrachten aan de klus gaan, de basis hebben gelegd voor iets meer respect? Voor iets meer begrip, voor iets meer gezamenlijk optreden van ouders en leerkrachten? Zodat dat wederzijdse respect een ietsepietsje afstraalt op de leerlingen? En zou het niet mooi zijn dat over nóg eens 10 jaar blijkt dat deze kinderen dat wederzijds respect voor leven en laten leven een plaats hebben kunnen geven naast de brainwash van computerspelletjes als Armageddon, de MTV machocultuur, de continue beeldenstroom van oorlogsgeweld op televisie? Zou toch mooi zijn? Wie plaatst me weer met beide benen op de grond?


Posted at 16.1.04 by reeskamp

 

Leave a Comment:

Name


Homepage (optional)


Comments




Previous Entry Home Next Entry